مسئله اجازه کار
مجوزهای کاری نیاز به یک شماره شناسایی منحصر به فرد دارند که می تواند رشته ای از اعداد حاوی تاریخ و زمان و غیره باشد. هر گونه مجوز کار ویژه اضافی همان شماره شناسایی را به اشتراک می گذارند.
مجوز کار باید به طور کامل پر شود و تا زمانی که توسط صادر کننده، هماهنگ کننده (در صورت قابل اجرا)، تأیید کننده منطقه ای یا پذیرش کننده شغل امضا شود، معتبر نیست. اگر بیش از یک تابع درگیر باشد، هر تابع باید مجوز را امضا کند و تأیید کند که تمام موارد موجود در مجوز را درک می کند.
قبل از صدور مجوز منطقه، تایید کننده منطقه باید ارزیابی کند که آیا هیچ فعالیت دیگری در منطقه وجود ندارد یا نه که کار را تحت تاثیر قرار دهد و تمام اقدامات احتیاطی و چک ها قبل از شروع کار در محل هستند. تنها در صورتی که ایمنی تضمین شود می تواند تأیید کننده منطقه ای مجوز کار صادر کند و آن را به پذیرش کننده کار تحویل دهد تا کار را آغاز کند.
حداقل دو مجوز کار، یا بهتر است سه، در میان صادر کننده، گیرنده و مسئول منطقه صادر و توزیع شود.
مجوز کار باید برای کارکنان مربوطه ارائه و تفسیر شود. هیچ نمی تواند بدون درک محتویات اساسی اجازه کار شروع به کار کند.
مجوز کار باید به وضوح در سایت در همه زمان ها نمایش داده شود. این مجوز همچنین باید در اتاق کنترل مرکزی یا در اتاق کنترل میدان نمایش داده شود تا به پرسنل شیفت اطلاع دهد که کار خطرناکی در حال انجام است. اگر اجازه کار بیش از زمان تغییر شیفت باشد، باید یک رویه انتقال شیفت در محل وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که شیفت بعدی از انجام کار خطرناک و وضعیت فعلی آن آگاه است. ممکن است قبل از ادامه کار مورد نیاز این مجوز، انجام چک های ایمنی بر روی محیط کار به صورت بی دریاد لازم باشد.
اضافه یا اصلاح مجوز معتبر ممکن است در صورتی صورت گیرد که تمام پیوست ها اصلاح، امضا و توزیع شده باشند.
صادر کننده و دریافت کننده اجازه کار نمی تواند همان فرد باشد.
